آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست
ميخوام به دنيا بگم عاشق ترين عاشقم هميشه با تو ميمونم از تو ميخونم تو مهربونم آخ كه بي تو ميميرم بگو دلت با منه قلبم بي تو ميشكنه با من بمون عاشقونه كه اين ديوونه آروم بمونه آخ كه بي تو ميميرم... امروز روز عشقه!!!! " عشق من روزت مبارك " خيلي سخته كه آدم تو يه همچين روزي تنها باشه!! سهم من از تو تنهايي بوده! ديگه دارم تو اين تنهاييام كم ميارم اما دلم نميخواد واسه كسي ديگه باشم! نميخوام كسي بياد و تنهاييمو پر كنه! بازم ميخوام فقط براي تو باشم! هرچند كه بريدم اما بازم با تو ميمونم،البته بهتره بگم با خاطرات تو ميمونم چون تو كه نيستي!! " عشق من روزت مبارک " من نگرانم واسه تو می سپرمت دست خدا چه انتظار تلخيه اگه دوسم داشتی بيا به چشمای خودت قسم ديگه بهت نميرسم اومدنت خياليه توی دلم چه حاليه!!!!! امروز دوباره دلم را شكستی. باز هم بی آنكه بدانی! وای كه ديگر از اين شكستنها خسته ام. انگار تمامی ندارد! انتهايش ناپيداست. نميدانم تا كجای اين قصه بايد تنهايی بيايم، و اينكه از كجای اين قصه بايد به تنهايی بازگردم! شايد "خسته ام" واژه درستی نباشد اما بايد بگويم كه: خسته ام به خداوندی خدا ديگر از هرچه هست خسته ام. از اين انتظاری كه هيچگاه به پايان نميرسد، از اين شكستنی كه تمامی ندارد و از اين احساسی كه هرگز به انتها نميرسد و هر روز بر آن افزوده ميشود! متاسفم برای دلم که هرگز به آرزویش نمیرسد. متاسفم برای خودم كه تو را ندارم تا در اين لحظه های سخت زندگی ام آرامم كنی. شايد كلامت يا حتی نگاهت آرامم ميكرد. كاش ميدانستم كه چرا نميتوانم لايق تو باشم، چرا نميتوانم با تو باشم! كاش ميگفتی كه مشكلم چيست كه بايد سزاوار چنين دردی باشم! اين سواليست كه هر روز چندين بار از خود ميپرسم! شايد خودخواه باشم اما هنوز مشكل بزرگی در خود نيافته ام كه لايق اين عذاب باشم! كاش جواب اين سوال را ميدانستم!! چند روزيست كه دلم بی اندازه تنگ است و بی اندازه گرفته! نميدانم برای آرامش اين دل بايد چه كنم! تو را ميخواهد اما جوابی برايش ندارم! تو نيستی و هرگز هم نخواهی آمد اما نميدانم بايد چه كنم! احساس ميكنم بی تو به پوچی خواهم رسيد، روياهايم با تو شروع ميشوند و به تو ختم ميشوند اما تو نيستی! واقعا احساس پوچی ميكنم! هيچ هدفی در زندگی ام نيست كه مرا به دنبال خود بكشد! نميدانم بايد چه كنم!! امروز روز تولد توست، روز تولد تمامی خوبيها... خوب من؛ " تولدت مبارك " همين خوب است، همين كه ميدانی دوستت دارم و دوستم نداری. و همين كه همه ميدانند چقدر دوستت دارم كافيست. تو تمامی احساسم را ميدانی اما برايم نمی مانی. تو ميدانی كسی اينجاست و در اين كلبه برايت عاشقانه مينويسد اما حتي يك بار هم پيغامي برايم نگذاشته اي،پيغامي كه انگيزه ام را براي نوشتن چندين برابر كند.نه نميگويم پيغامي عاشقانه، همين كافيست كه بدانم مي آيي و دلنوشته هايم را ميخواني. دلنوشته هايي كه متعلق به تو است. به تويي كه دوستت دارم و دوستم نداري،به تويي كه برايت تا هميشه ميمانم و حتي لحظه ايي نمي ماني . بارها براي ديدن پيغامت اينجا سر زدم اما هر بار ... هر بار كه مي آمدم اشكانی نبود كه برای زهره ايی منتظر سلامی داشته باشد. هر بار اينجا فقط من بودم كه خود را خالي ميكردم و تو را گسترش ميدادم. تو نيامدي اما من در انتظارت بودم. و تو شايد باز هم نيايي اما من تا هميشه در انتظارت ميمانم. شايد كه روزي به لطف پروردگارم براي خواندن هر چه كه از آن تو است آمدي،شايد تو نااميدم كرده باشي اما به خدا اميد و ايمان دارم،هيچ كاري از توان و اراده اش خارج نيست، پس شايد بيايي. اگر آمدي براي چشمان منتظرم كه هميشه در اين پيغامها نام تو را جستجو ميكنند سلامي بگذار، سلامي بگذار براي دلي كه هميشه و هر جا تو را جستجو ميكند و هنوز هم نتوانسته فراموشت كند. سلامي بگذار براي تمامي آنهايي كه مي آيند و دلنوشته هايي كه متعلق به تو است را ميخوانند. براي تمامي آنهايي كه با خواندن اينها برايم اشك ريخته اند، براي دلم آرامش خواسته اند و برای وجودم صبر طلب كرده اند. براي آنهايی كه در تمامی لحظه های تنهايی ام دست نوازش بر سرم كشيده اند تا احساس نكنم كه تنهام. سلامی برای تمامی آنهايي كه سعی ميكنند آرامم كنند و برای زندگی ام رنگی تازه بيابند. اشكانم فقط يك سلام تو غوغايي از شاديهای گوناگون از آشناها و ناآشناها در اين غمخانه به پا ميكند و به لبهای چنديدن نفر لبخند هديه ميكند! كاش لبخندی به تمامی كسانی كه در انتظار سلامی از تو و لبخندی از من هستند هديه كني. شايد برای من همين كافی است كه تا هميشه دوستت دارم اما برای دلم... همين خوب است، همين كه ميدانی دوستت دارم و دوستم نداری. و همين كه همه ميدانند چقدر دوستت دارم كافيست. تو تمامی احساسم را ميداني اما نمي ماني. اين برای تمامی كسانيست كه احساس ميكنند او نميداند چقدر دوستش دارم. ميداند، اما... نمی ماند. دوست داشتم بدانيد كه ميداند دوستش دارم، شايد آمدن و ماندن در توان او نباشد. او هرگز برای من نبود اما در درون من جای داشت. من براي او فقط يك همكلاسی بودم اما او براي من تمام زندگي ام بود. شايد دير فهميد كه دوستش دارم و شايد هم اگر زودتد از تمامی احساسم مطلع ميشد تفاوتی نداشت. فقط دو سال همكلاسی اش بودم اما اكنون ديگر هيچ كس نيستم. او نيست اما من ميخواهم هميشه برايش بمانم. او حتی هنگامی هم كه فهميد نتوانست بماند اما من ميمانم. آهای باران،اين براي تو است كه مينويسي اشكانت نميداند، بيا تا برايت بگويم او چه ميداند. از لحظه خواندن پيغامت تمام وجودم ميلرزد. نميدانم كه هستي اما ميدانم كه آشنايی، شايد با من آشنا نباشي اما با دلم هستی. هميشه فقط براي اشكانم مينوشتم اما پيغامت مرا وادار به جواب دادن كرد. پيغامي كه بويی آشنا داشت!!!!! "روز تولد تو، روز تولد تمام خوبیهاست" میدونم برای تبریک گفتن زود اومدم اما... اما روز تولد نیستم که بخوام به موقع تبریک بگم، 1 ساعت دیگه راه میافتم. دارم میرم مشهد، میخوام امسال هم تولدت رو اونجا جشن بگیرم. این دومین سالی که تولدت میرم مشهد. البته پارسال رو خدا خواست که اونجا باشم اما از امسال به بعد من میخوام و خدا کمک میکنه که برم. دارم میرم تا از ته دلم برات دعا کنم تا همیشه شاد و پیروز و سربلند باشی و به همۀ آرزوهایی که به صلاحته برسی، دارم میرم تا دعا کنم هیچوقت غم به دلت نیاد و هیچ حسرتی به دلت نمونه، دارم میرم دعا کنم که توی تمام طول عمرت سایۀ خوشبختی بالای سرت باشه و اینکه خدا هیچوقت ازت چشم بر نداره. دلیل بودنم؛ " تولدت مبارک" البته بهتره بگم پیشاپیش تولدت مبارک عشق ، رنج را سالها بر می تابد و باز مهربان است؛ عشق ، رشک نمی پذیرد؛ عشق ، فخر نمی فروشد؛ اهل تظاهر نیست؛ از خشونت بیزار است، سود خود نمی جوید، تحریک نمی کند، بدخواه نیست؛ نه از پلشتی که از حقیقت شاد می شود؛ همه چیز را تحمل میکند، همه چیز را باور دارد، به همه چیز امیدوار است و همه چیز را به جان می خرد. عشق شکست ناپذیر است. هرچی خواستم بنویسم دستم به نوشتن نرفت. یعنی دردای دلم آنقدر زیاد شده که نمیدونم چطوری بنویسم. میخواستم بهت بگم چقدر پریشونم دیدم خودخواهیه، دیدم نمیتونم تحمل میکنم بی تو به هر سختی به شرطی که بدونم شاد و خوشبختی به شرطی بشنوم دنیات آرومه که دوسش داری از چشمات معلومه یکی اونجاست شبیه من، یه دیوونه که بیشتر از خودم قدرتو میدونه چیکار کردی که با قلبم به خاطر تو بیرحمم تو میخندی چه شیرینه گذشتن، تازه میفهمم تورو میخوام تموم زندگیم اینه دارم میرم ته دیوونگیم اینه نمیرسه به تو حتی صدای من تو خوشبختی همین بسه برای من چیکار کردی که با قلبم به خاطر تو بیرحمم تو میخندی چه شیرینه گذشتن، تازه میفهمم لالا لالا لالا گل پونه بیا که بدون تو دل خونه بیا که بدون تو تن خسته ام لبریز از حس جنونه لالا لالا لالا گل لاله زندگی بی تو واسم محاله بیا از اون وقتی که رفتی این دل داره همش می ناله گریه شده کار منو غصه شده همدم من قطره اشک تو چشام شده شریک غم من خونه بدون تو شده مثل یه زندون سوت و کور من موندمو هق هق واسه خاطره های جور واجور بیا که با اومدنت تموم میشه دردای من بیا که وقتی تو باشی قشنگ میشه دنیای من... فقط میتونم بگم بازم دلم برات تنگ شده و یه چیز دیگه: باز منتظر یه کار جدید از من باش٬ شاید طول بکشه اما انجامش میدم. با اینکه نیستی و هیچوقت نخواهی بود اما من همیشه هستم و همیشه دوستت دارم و همیشه برای اثبات احساسم کاری تازه انجام میدم. پس منتظر باش عشق من ناز نکن عمر ما پایان میگیره نا ممکن است که احساس خود را نسبت به تو با واژه ها بیان کنم. اینها سرشارترین احساساتی هستند که تاکنون داشته ام. با این همه٬ هنگامی که میخواهم اینها را به تو بگویم یا بنویسم٬ واژه ها حتی نمیتوانند ذره ای از ژرفای احساساتم را بیان کنند. گرچه نمیتوانم جوهر این احساسات شگفت انگیز را بیان کنم٬ میتوانم بگویم آن گاه که باتوام چه احساسی دارم. آن گاه که با توام٬ احساس پرنده ای را دارم که آزاد و رها در آسمان آبی پرواز می کند. آن گاه که باتوام٬ چون گلی هستم که گلبرگهای زندگی را شکوفا می کند. آن گاه که باتوام٬ چون امواج دریا هستم که توفنده و سرکش بر ساحل می کوبند. آن گاه که با توام٬ رنگین کمانی پس از توفانم که پر غرور رنگهایش را نشان می دهد. آن گاه که با توام٬ گویی هر آنچه زیباست ما را در بر گرفته است. این ها تنها ذره ای ناچیز از احساس والای با تو بودن است. شاید واژه "عشق" را ساخته اند تا احساسی چنین عمیق و هزار سو را بیان کند. اما باز هم این واژه کافی نیست. با این همه چون هنوز بهترین است٬ بگذار بگویم و باز بگویم که٬ بیش از عشق بر تو عاشقم. "ولی افسوس که من با توام و تو نیستی" باز هم دلتنگم٬ اما دیگر امیدی به پایان این دلتنگی ها نیست٬ تنها باید عادت کرد. این پایان من و این زندگی نیست٬ در واقع فصلی تازه از داستان جدید زندگی من است که هنوز هم سرآغاز مناسبی برایش نیافته ام. داستانی که تو را ندارد اما هنوز یاد٬ خاطره و نام تو در آن موج می زند. با این همه٬ امید به خدایی دارم که هیچ کاری از توان و اراده اش خارج نیست٬ پس شاید روزی٬ جایی٬ حتی از دور٬ تو و لبخند مهربانت مرا شاد کنید. اگر چه میدونم دوسم نداری به هر در میزنم تنهام نذاری خواستم گامی بلند به سوی آرزویم بردارم اما ندانستم که این گام فراتر از من است٬ ندانستم که پس از زمین خوردن شاید دیگر هرگز نای خیز برداشتن و ایستادن برایم نماند. چشمانم را به روی تمامی احتمالات بسته بودم و تنها چیزی که جلوی چشمانم بود آرزویم بود. حتی لحظه ای به خود و این همه احساس درونم هم فکر نکردم. تسلیت قلب صبورم اون تو رو دوستت نداره من باختم٬ تمامی زندگی ام را باختم٬ آن هم به تو. تمامی رویاها و آرزوهای زیبای زندگی ام را به تو و آرزوهایت باختم. هر آنچه که از تو در من بود باختم٬ چرا که هیچ چیز از من در من نبود٬ تو را باختم آن هم به تو. مثل آئینه شکستم تو ندیدی صدای شکستنم رو نشنیدی تو دوستم نداشتی و با غمت رهایم کردی اما دیدی خداوند چقدر دوستم داشت٬ درست از لحظه فرو ریختنم آسمان هم با من همدرد شد. خداوند اشکهای بی تو بودنم را با بارانش میشست و با بادهای بهاری دست نوازش بر سرم میکشید تا آرامم کند و من را به این باور برساند که تنها نیستم و تنهایم نمیگذارد٬ و صدای هق هق و شکستنم را پشت نعره های آسمانش پنهان میکرد. از لحظه رفتنت سردرگمم و نمیدانم زین پس باید چه کنم٬ دیگر هیچ انگیزه ای برای ادامه نمیبینم٬ دیگر هیچ چیز برایم اهمیت ندارد. میمیرم٬ اگه از تو نشونی نمونه عزیزم میسوزم٬ تو نیای چشامو من به در میدوزم باز هم میگویم که تا همیشه دوستت خواهم داشت٬ با اینکه دیگر این باور در من پر شده که تو آرزوی محالم هستی اما باز هم این احساس با من است بی آنکه ذره ای از آن کم شده باشد. از لحظه تولد این احساس جای خالی ات در زندگی ام احساس میشد٬ من خیلی وقته بی توام٬ پس نبودنت نباید خیلی عجیب باشد٬ جای تو تا همیشه در زندگی ام خالی میماند. همیشه روزها و لحظه ها با رویایت گذشت پس باز هم میتواند اینگونه بگذرد. تو خود را از من گرفتی اما نمیتوانی رویا و خاطره ات را از من بگیری٬ من با همین خاطرات خودساخته نیز میتوانم تو را تا همیشه در وجودم زنده نگه دارم. هنوز هم میتوانم نفسهایت را احساس کنم و با اینکه عمیق خندیدن را از من گرفتی اما باز هم میتوانم با تصور لبخندت لبخند بزنم٬ هنوز هم میتوانم با چشمانی بسته تو را تصور کنم. حالا میفهمم خالی٬ یعنی چه حس و حالی امید زندگی ام٬ آرزویم این است که امید زندگی ات هرگز تنهایت نگذارد و کسی در زندگی ات قدم بگذارد که هزاران برابر بیشتر از من دوستت داشته باشد٬ هزاران برابر بیشتر از من نگرانت باشد و هزاران برابر بیشتر از من مواظبت باشد. آرزویم این است که بر قلب مهربانت هرگز غم نشیند٬ هیچ ای کاشی در وجود نازنینت جان نگیرد و لبهایت همیشه سرشار از لبخند زیبایت باشد. آرزویم این است که تمامی آرزوهایت در دستان پر مهرت جای گیرند و روزگارت همانگونه باشد که میخواهی... " هر چی آرزوی خوبه مال تو" جای خالی ات در لحظه لحظۀ زندگی ام احساس میشود، گویا زندگی ام فقط تو را کم دارد، احساس میکنم بی تو هیچم و با تو کامل میشوم. باز هم بی نهایت بی تابت هستم، انگار که بی تابی هایم پایان ناپذیر است، پس از دیدنت بی تاب تر میشوم اما آرام...!!! نه! چقدر از آرامش درون جا مانده ام، انگار که این احساس با من دشمن است. خداوندا اگر تو را هم نداشتم بر من چه میشد!!!؟ شاید داشتنت صلاح نباشد اما اطمینان دارم که نداشتنت نیز صلاح نیست. برای چندمین بار میخواهم تو را با تمام وجود از خداوند بخواهم، چرا که میدانم او میتواند آرزوهای محالم را به باور برساند اما امیدوارم آرزوهای تو نادیده گرفته نشود. "همیشه برای آرزوهایت دعا میکنم٬ تو هم برای آرزوهایم دعا کن" چه راز دلخراشی وقتی خواستی جدا شی قلبمو دادم دستت که عمری داشته باشی ولی زدی شکستیش بدون هیچ بهونه عزیزم دلت از سنگه تو خاطرم میمونه چقدر دلم هوایت را دارد، نمیخواهم باز هم ای کاش هایم را جاری سازم اما... اما دلم هوایت را دارد. دلم میخواست دیدار دوباره ای بود و میتوانستم تمامی خاطرات عشق تلخ و شیرینت را به یاد بیاورم. هر چند که هیچ یک از لحظه های با هم بودن و به یادت بودن را فراموش نکرده ام. دلم میخواهد برایت ابراز دلتنگی کنم اما فایده ای در این کار نمیبینم. در شب آرزوهایم برای آرزوهایت دعا کردم بهترینم، من که فاصله ام با آرزوهایم زیاد است و زیاد تر هم میشود اما امیدوارم که تو به آرزوهایت نزدیک شوی. باز هم میگویم که دوستت دارم، یعنی هنوز هم دوستت دارم. با اینکه فاصله ام با تو زیاد شده است اما هنوز هم فراموش نشده ای و هنوز هم همانند گذشته در درونم جای داری. باز هم میگویم که تو کسی هستی که تا آخر عمر فراموش نمیشوی. میدانم که گفتن این حرف ها بی فایده است اما آرامم میکند، اما نه آن گونه که تو آرامم میکردی. کوله بار آرزوهات روی دوشت تا کجاها رفتی با پای پیاده رفتی و به هرچی خواستی نرسیدی متاسفم برات ای دل ساده دل به هر کی دادی از سادگی دادی زندگیت رو پای دلدادگی دادی هر جا که دیدی چراغی پر فروغه تا بهش رسیدی فهمیدی دروغه عاشق و خسته و غمگین و پریشون دل بی کس دلک بی سرو سامون دل زخمی دل تنها و تکیده دل گریون منو هی دل گریون متاسفم برات ای دل ساده عجب رسمی است رسم زیستن،سخت که نیست خودمان سختش میکنیم اما... بازم هم ای کاش های درونم از سر چشمه آرزوهایم جاری گشته اند، چه کنم که دیگر پلی پشت سرم نیست، هر چه بود نابودش ساختم، دلم میخواهد کمی احساس پشیمانی کنم اما چه سود!! از این همه پشیمانی چه حاصلم میشود جز حسرت!!؟ جز حسرت روزهای خوب گذشته. باز هم مثل همیشه درمانده و بدون راه چاره در گوشه اتاقم زیر نور شمع مبهوت سوختنش هستم، کاش کسی بود کنارم که میتوانستم با او درد و دل کنم و خودم را از این حال نجات دهم، اما چه کسی میتواند سنگ صبور من باشد جز خدایم، خدایم هم فقط سکوت میکند و گوش میدهد، نمیدانم چرا اجازه میدهد من اینگونه در غمهایی که خود برای خود ساخته ام دست و پا بزنم، کاش از درونش و صلاحی که برایم میداند با خبر بودم، شاید اگر میدانستم که برایم چه میخواهد آرام تر میشدم، آرامش، آرامش، آرامش... کاش میتوانستم نفسهایم را بگیرم، آنقدر از خود عصبانی ام که ... کاش من نبودم، کاش این نفسها نبود، به خدا قسم که ناامید نیستم، اما از خود بیزارم، بیزار لعنت بر من خدا وصیت منو گوش بده نامه امو بخون شاید دیگه من نباشم مواظب عشقم بمون می سپرمش بهت میرم تموم تار و پودمو یه وقت نیاد برنجونیش کسل کنی وجودمو خدا یه وقت کسی نیاد بدزده قلب سادشو کسی نیاد تو زندگیش بشینه زیر سایشو بهش بگه دوسش داره خیلی بده زمونمون خدا سپردمش بهت مواظب عشقم بمون امروز برای رهایی از عشقت به دنج ترین گوشه شهر پناه بردم، جایی که آرامم میکرد، جایی که میتوانستم به راحتی اشک بریزم. می خواستم تمامی عشق تو را از وجودم با اشکهایم بشویم. ساعت ها گریستم اما آرام نشدم،زیرا کسی نبود که آرامم کند، خدا بود اما فقط گوش میداد، حرفی برای گفتن نداشت، او هم از این همه احساسم نسبت به تو حیرت کرده بود. آری تو هم مثل همیشه برای آرام کردنم غایب بودی. هنگامی که با خود اندیشیدم که دیگر آرامم از آنجا دور شدم اما پس از چند قدم باز هم در وجودم رخنه کردی و به سرعت منتشر گشتی، آهی از نهادم بلند شد که نشانه حسرتم بود، حسرتی که دائما همراهم است و خواهد بود، چطور فراموشت کنم!؟ نمیشود. هر چه تلاش میکنم نمیتوانم. فدات بشم٬ فدات بشم٬ فدات بشم بذار برو محاله باورش که من دیگه نمیبینم تو رو شاید همین فکر است که بیش از هر چیز عذابم میدهد٬ فکر این که دیگر دیدنت محال است٬ شاید اگر می دیدمت کمی آرام تر بودم. اما دیگر همه چیز تمام شده٬ دیگر روزهای با تو بودن پایان یافته٬ روزهایی که میتوانستم تو را از نزدیک ببینم و احساس کنم٬ همه روزهای خوب گذشت٬ دیگر تو را نمیتوانم ببینم حتی دزدانه. نمیدونم که تو رو نفرین کنم یا این دلم نمیدونم که تو حل مشکلی یا مشکلم با تو عاشقانه بودم٬ پس چرا حسرت یه روز عشق موند به دلم دلگیرم از خودم خودم خودم... دلم میخواهد خود را به خاطرثانیه هایی که از دست دادم مجازات کنم. نمیدانم چرا نمیتوانم با تو رو در رو صحبت کنم. وقتی در چشمانت خیره میشوم گیج میشوم٬ از تمامی ثانیه ها و نفس ها فاصله میگیرم٬ انگار که نیستم٬ انگار که غرقم. وای که چشمانت عجب گیراست. هنگامی که در مقابلم ایستاده بودی از تمامی لحظه هایم غافل بودم٬ حتی از خودم. و تو چه راحت سخن میگفتی و من که مثل همیشه تمامی حرفهایم در جایی گیر کرده بود٬ باز هم نتوانستم از خودم و از احساسم دفاع کنم و تو باز هم به جای من خود را محاکمه کردی و از تمامی احساس ها رها نمودی٬ غافل از اینکه بدانی احساس من چیست٬ چیزی عکس تصور تو. تو برای من بهترینی٬ عزیزترینی٬ لایق ترینی٬... بین من و دوست داشتنت فاصله انداختی!؟؟ میخواهی بگویی که دوستت نداشته باشم!؟؟ چطور میتوانم کسی را که با هر ضربان در تمام وجودم منتشر میشود دوست نداشته باشم٬ اکنون دیگر دیر است٬ دیگر برای گفتن این حرف ها دیر است٬ تو دیر آمده ای٬ بگذار بگویم برایت که من عاشق شده ام بگو... بگو... بگو بهترین ناراحت نمیشوم. آری میدانم که دوستم نداری٬ بگو من ناراحت نمیشوم٬ بگو و راحتم کن٬ نیازی به پیچش حرف ها نیست٬ ساده بگو من میفهمم٬ اما نگو که دوستت نداشته باشم٬ بگذار تا همیشه عاشقت بمانم٬ به خدا که این احساسم را نمیتوانی از من دور کنی. وای که اگر بدانی از لحظه با تو بودن تا کنون چه کشیده ام٬ بعد از شنیدن حرف هایت دیگر نتوانستم بمانم٬ دلم سرشار از غم بود٬ فقط گریه میخواستم٬ تنهایی٬ تاریکی٬ یک شمع٬ دفترم...٬ تمامی چیزهایی را میخواستم که روحم را به سویت هدایت میکند. آری شکستم٬ صدای شکستنم را آیا شنیدی٬ نه٬ تو آنقدر در خود غرق بودی که صدای مهیب شکستن من به گوشت نرسید. در خود شکستم و فرو ریختم٬ اما میخندیدم که مبادا بدانی که در من چه میگذرد٬ مبادا بفهمی که با حرف هایت چه بر من میکنی٬ وای برمن و وای بر این آرزویی که تا آخرین لحظه عمرم با من همراه است. کاش آنقدر شجاعت داشتم که آخرین ثانیه های بودنم را نزدیک کنم٬ اما چه کنم که اعتقاداتم این جرأت را از من میگیرند. هر روز بارها مرگ خود را میبینم اما نمیدانم چرا نمیمیرم. اعتراف میکنم که امشب دیگر به انتهای صبر رسیده ام٬ دیگر راهی جز این نمیبینم که با این دنیا وداع کنم٬ اما نمیدانم آیا شجاعتم بر اعتقاداتم غلبه خواهد کرد یا اینکه... راهی نیست٬ من تمامی راه ها را رفته ام٬ هیچ راهی به تو ختم نمیشود٬ بین من و تو تا ابد فاصله است٬ آن هم چه فاصله ایی. دوستت دارم تا همیشه٬ تا وقتی که نفس هست٬ تا وقتی که هستم... "برایم دعا کن٬ برای آرامشم٬ که اکنون نیازمند آرامش هستم" حالم بد نیست غم کم میخورم کم که نه هر روز کم کم میخورم. باز هم سکوت سرتاسر وجودم را در بر گرفته و مرا به سوی خاطرات گذشته هدایت میکند و باز هم دلم تنگ است٬ برای تو و تمامی روزهایی که در کنار تو گذشت. دو سال از عمرم را کنار تو گذراندم٬ در چند قدمی تو٬ در یک چهار دیواری کوچک که میشد بوی عطرت٬ صدای نفسهایت و ضربان قلبت را حس کرد٬ میشد لبخندت را دید وگاهی خشمت را که البته کم پیش می آمد٬ آری میشد تو را در هر لحظه ای به گونه ای دید٬ در خشم٬ در لبخند٬ در مهربانی٬ در حال شیطنت٬ در حال شیرین زبانی و... ٬اما حالا تا پایان عمر باید روزهایم را با اندک خاطراتی بگذرانم که از تو بی آنکه بخواهی بر جای مانده٬ و یادگاری هایی که بی آنکه بدانی بوجود آمده٬ بی آنکه حتی تو را ببینم و بی آنکه حتی تو بدانی. آری شاید تمامی سهم من از تو همین بوده است و شاید هم من لایق داشتنت نبودم. امشب باز هم دلم گریه میخواهد٬ نمیدانم اشکی مانده یا نه! حس عجیبی تمامی وجودم را در بر گرفته که مرا به سوی تنهایی هدایت میکند٬ دلم شدیداً تنهایی میخواهد و تاریکی ای که فقط با نور یک شمع در هم میشکند و بوی عطرت که در فضای اتاق می پیچد و صدای کسی که به آهستگی فریاد میزند: وقتی حتی پیشمی دلم برات تنگ میشه باز عشق تو تو لحظه هام حادثه ساز و قصه ساز به جون خودت که بی تو از نفس هم سیر میشم نمیدونم چی میشه بد جوری گوشه گیر میشم... آری این رسم آرامش من است٬ باید در درون خود غوغایی از تو پرپا کنم تا آرام بگیرم. کاش در کنارم بودی٬ نمی گویم صمیمی ولی کاش بودی حتی مثل گذشته. افسوس که اینها فقط کاش است٬ مثل تمامی ِ ای کاش های درونم که هر روز بیش از هزار بار زمزمه میشوند اما هیچگاه به حقیقت تبدیل نمی شوند٬ آری ای کاش... ای کاش که هیچ ای کاشی در وجودت جان نگیرد. سهم من از تو تمامی زمزمه های عاشقانه ام است٬ تمامی ای کاش های درونم است٬ تمامی خاطرات ناخواسته ام است٬ تمامی یادگاری های ساختگی ام است...٬ سهم من از تو همین هاست٬ بیش از این نباید توقعی از تو داشته باشم٬ حتی توقع خواندن دل نوشته هایم را. این احساس من نسبت به تو است نه احساس تو به من ٬ پس تو میتوانی خود باشی اما من جز تو نمیتوانم باشم. فقط میخواهم با تو باشم٬ حتی در رویا٬ حتی در خاطرات ناخواسته. رفتی و خاطره های تو نشسته تو خیالم بی تو من اسیر دست آرزوهای محالم یاد من نبودی اما من به یاد تو شکستم غیر تو که دوری از من دل به هیچکسی نبستم مینویسم که اگر برای خواندنشان آمدی حرفی باقی نمانده باشد٬ هرچند که میدانم همیشه برای گفتن حرف هست و هر چند که میدانم تو هیچگاه برای خواندن دل نوشته هایم نمی آیی. همیشه آرزویم این بود که حرفهای خفته درونم را با تو بازگو کنم اما چه کنم که آرزوهای محالم فراوان است و چه کنم که نوشتن از گفتن برایم آسان تر است٬ با نوشتن کسی شکستنم را نمیبیند اما با گفتن تو میبینی که چگونه فرو میریزم٬ میخواهم مثل همیشه در سکوت و تنهایی خویشتن بشکنم. دوستت دارم... جز این دو کلمه چیزی نمی توانم بنویسم٬ جز این دو کلمه چیزی برای نوشتن نمی یابم. این جمله ای است که تنها تو نوشتنش را به من آموختی و صحیح بیان کردنش را به من یاد دادی. گفته بودند که اگر نبینمت این علاقه را به فراموشی خواهم سپرد اما فایده ای نداشت و دوری ها و فاصله ها نتوانستند بر احساسم غلبه کنند٬ هنگامی که از دیدگانم دور بودی با تمام وجود احساست میکردم مثال تمامی لحظه هایی که پشت درهای بسته کلاس برای ورود می ایستادی و من هیچگاه برای دیدنت سر نمی چرخاندم چرا که وجودت را پشت آن چهارچوب سفید احساس میکردم و میدانستم کسی که اکنون به در ضربه میزند همان کسی است که من دائما انتظار آمدنش را میکشیدم٬ تو هیچگاه صدای ضربانهای قلبم را به هنگام ورودت به چهار دیواری کلاس نشنیدی با اینکه صدایش تمام فضا را پر میکرد و هیاهوی بچه ها را میشکست٬ من لبخندی از فرط خوشحالی میزدم و از اینکه زین پس عطر نفسهایت تمام فضای کلاس را پر خواهد کرد شادمان میگشتم٬ بی آنکه بدانی از بدو ورودت در وجودم چه غوغایی برپاست بر جای مینشستی و در آرامش خاص خود فرو میرفتی. صادقانه بگو آیا از این حال و روزم خبری داشتی!؟ آری احساست میکردم و هنوز هم وجودت را احساس میکنم و یقیین دارم که این حس نشانی از عشق من نسبت به توست٬ عشقی که من در وجودم پنهان کردم و نمیتوانم فراموشش کنم. کاش بدانی که چقدر نیازمند آرامشم اما با وجود غوغای درونم آرامش چگونه باید حاصل گردد! آرامم کن که این کار تنها از تو بر می آید. فراموش کردنت دشوار است٬ حتی باران هم تو را یادآور می شود٬ میدانم تو هم مثال من عاشق بارانی و این شوق مرا برای ایستادن در باران بیشتر میسازد چرا که میدانم تو هم در گوشه ای به آسمان زل زده ای و لبخندت را به قطرات باران هدیه میکنی و از این همه زیبایی لذت میبری. وای که اگر بدانی در اتاقم از وجود تو چه چیزهایی وجود دارد دیگر انتظار فراموش کردنت را از من نخواهی داشت. اگر بگویم که لحظه لحظه هایم را چگونه سپری میکنم و تو را چگونه در فضای اتاقم می پرورانم مثال تمامی کسانی که داستان عشق یک طرفه ام را دیده و شنیده اند به گریه پناه میبری. دلم میخواهد خود را از لحظه نبودت توصیف کنم تا بدانی که بی تو چه هستم اما باز هم کسی از درونم میگوید این احساس من است و باید با خودم بماند٬ هر شب برای روشن نگه داشتن احساسم شمعی روشن میکنم و حرفهای دلم را مثل همیشه در دفتری مینویسم٬ به امید آنکه روزی آن دفتر به همراه تمامی امانتی هایت به دستت برسد و پس از نوشتن در خوابی فرو میروم که تو در آن سرک میکشی. من احساسم نسبت به تو را رها نمیکنم و تو و فکر تو من را رها نمیسازد چه در خواب٬ چه در رویا٬ چه در بیداری و چه در لحظه لحظه های زندگی ام. اکنون که برایت صادقانه و از اعماق وجودم مینویسم دلم میخواهد بگویم که هرگز فراموش نمیشوی و برایم خواهی ماند٬ تا ابدیت. با اینکه میدانم حتی ذره ای از احساست٬ حتی احساس تنفرت هم به من تعلق ندارد اما تمامی احساسم تا همیشه متعلق به تو خواهد بود. دوستت دارم بی آنکه از تو توقع آن را داشته باشم که چنین احساسی را به من هدیه کنی و بدون هیچ توقع خاص دیگری این احساسم را از اعماق وجودم به تو هدیه میدهم٬ تویی که تمامی زندگی ام شدی٬ تویی که لایق احساس های پاک هستی. حرفهای ناگفته بسیار مانده اما بهترین بگذار باز هم حرفی بماند٬ حرفهایی در درونم نهفته که هیچ پایانی در آنها نیست٬ همانند احساس بی پایانی که خالق تمامی حرفهای درونم است. اگر دل نوشته هایم را خواندی برای آرزوهایم دعا کن٬ آرزویم داشتنت نیست٬ آرزویم فقط خوشبختی٬ سلامتی و شادی تو و همچنین رسیدن به آرزوهایت است. تویی که... دوست داشتنی ٬ شگفت انگیز و ارزشمندی این همه را قدر بدان. کسی که تمام و کمال چون تو باشد ٬ نه تا کنون وجود داشته ٬ و نه زین پس خواهد بود. تو یگانه ای ٬ تو اصیلی ٬ و تمام چیزهایی که از تو موجودی بی مانند ساخته اند ٬ سزاوار ستایش اند و عشق. دلم برایت تنگ شده بود٬ چه خوب است که بهانه ای برایم مانده تا بتوانم خودم را برای دیدنت برسانم٬ اگر بهانه هایم تمام شود چه کنم!!؟ تویی که همیشه راهی برای آرام کردنم داشتی٬ اکنون بهانه ای برای آرامشم پیدا کن. وقتی خیره ام به چشمات واسه من مثل یه گنجه بودنت پایان رنجه میمیرم از من اگه روزی عزیز دلت برنجه چه احساس قشنگی داشتم هنگامی که از دور نگاهت میکردم٬ گویا داشتم تمام دلتنگی ها را از خود دور میکردم٬ شادمان بودم هنگامی که با تو صحبت میکردم و تو مثل همیشه لبخندت را ناخواسته به من هدیه کردی و من مثل همیشه بی اختیار در چشمانت غرق گشتم بی آنکه حالم را بفهمی دور شدی و بی آنکه حالم را توصیف کنم فقط جسمم را از تو دور کردم٬ انگار که در نگاهت کشیده میشدم وباز هم نگاهم ناخواسته به دنبال قدمهایت لغزید تا که از دیدگانم دور گشتی٬ هیچگاه حالم را پس از رفتنت نفهمیدی و نخواهی فهمید و هیچگاه نتوانستم مانع رفتنت شوم. طولی نکشید که جای آن احساس زیبای لحظه دیدار را غمی بس عجیب فرا گرفت٬ غمی که در تمام ثانیه های بی تو بودن مرا همراهی میکند و جای خالی ات را در کنارم پر میکند٬ رفتی بی آنکه بدانی بر من چه کردی و ماندم مثل روزهای گذشته تنها با خاطراتت با این تفاوت که خاطره ای جدیدتر همراهم شد. دوباره باز یاد چشمات زمزمه نبودنم ببین که عاقبت چی شد قصه با تو بودنم هنوز تو حسرت یه هم زبونم ولی نمیشه و اینو میدونم دوباره نمیخوام چشای خیسمو کسی ببینه یه عمر حال و روزه من همینه کسی به پای گریه هام نمیشینه بازم دوباره دلم گرفته دوباره شعرام بوی غم گرفته کسی نفهمید غمم چی بوده دلیل یک عمر ماتمم چی بوده بازم دلم گرفته٬ از این حال خودم متنفرم٬ از لحظه دیدنت احساسم جون تازه ای برای خودنمایی گرفته٬ کاش میتونستی کمکم کنی و یا کاش میتونستم ازت کمک بگیرم ویا ای کاش الان اینجا بودی و مثل همیشه با حرفات آرومم کنی اما محاله٬ همه اینا خیاله... باز من دیوانه ام٬ مستم باز می لرزد دلم٬ دستم باز گویی در جهان دیگری هستم لحظه دیدار نزدیک است... نمی دونم امشب از شوق لحظه دیدار بتونم بخوابم یا نه!٬ هنوز حتی دقیق مطمئن نیستم ببینمت یا نه!٬ اما مثل همیشه احساست میکنم و به احساسم اعتماد میکنم٬ پس حتما می بینمت. همیشه وجودت رو حس میکردم٬ به احساسم شک میکردم اما احساسم درست بود و من با تو روبه رو می شدم٬ امشب میخوام به احساسم اعتماد کنم. واقعا که امشب حس عجیبی دارم٬ آره دیوانه ام مستم٬ دیوانه تو و مست لحظه دیدار. زمان بس کند می گذرد برای آنان که در انتظارند. بس تند می گذرد برای آنان که می ترسند. بس کوتاه است برای آنان که سرخوشند. و بس طولانی برای آنان که در اندوهند. اما ابدی است برای آنان که عاشقند. ***** عشق... عشق یعنی به انسانها اجازه بدهیم که بنا به میل خودشان در زندگی ما حضور داشته باشند. عشق یعنی امکان انتخاب دادن به معشوق. برای آنکه کسی یا چیزی را به دست بیاوری٬ رهایش کن. با خودم فکر می کردم٬ تحقق رویاهایم غیر ممکن است اما خدا گفت: « هر چیزی ممکن است » گم شده بود٬ گیج بودم٬ فکر می کردم هیچ وقت جوابی پیدا نخواهم کرد اما خدا گفت: « من هدایتت خواهم کرد » خود را باختم. فکر می کردم نمی توانم٬ از عهده اش بر نمی آیم٬ اما خدا گفت: «تو از عهده هر کاری بر می آیی» غمگین بودم٬ احساس می کردم زیر کوهی از ناامیدی گیر افتادم٬ اما خدا گفت: «غم هایت را روی شانه های من بریز» فکر نمی کردم من آنقدر باهوش باشم اما خدا گفت: «من به تو خرد لازم را می دهم» بار گناهانم رنجم می داد٬ برای کارهای بدی که کرده بودم از خودم عصبانی بودم٬ اما خدا گفت: «من تو را بخشیدم» از خودم بدم می آمد٬ فکر می کردم هیچ کسی مرا دوست ندارد٬ اما خدا گفت: «من به تو عشق می ورزم» گریه می کردم٬ زیرا تنها بودم٬ اما خدا گفت: «من همیشه با تو هستم» رسیدی دیدمت اما نموندی ٬ گمت کردم چقدر آسون چقدر زود یه عمره با منه این زخم تازه ٬ نترسونم نگو قصه اش درازه نمی ترسم٬ نمی ذارم٬ نمیشه ٬ نمی تونی نباشی بی اجازه چقدر سخته٬ چقدر دیره٬ کجایی؟٬ ببین دنیام چه دلگیره٬ کجایی؟ حقیقت داره تو دوری ولی خب ٬ خیالم با تو درگیره٬ کجایی؟" ***** شاید بهم بخندی و بگی که دیوونم اما... اما به خدا تو رو احساس میکنم. همیشه احساست می کردم٬ می دونستم که... می دونم باور نمی کنی اما احساست می کردم٬ حتی همین امروز٬ امروز من از صبح منتظر بودم اما... مهم اینه که احساسم مثل همیشه درست بود. و اینکه چطوری میتونم همیشه شاد باشم وقتی که از تو دورم و دلم همیشه برات تنگه؟؟؟؟ ولی به خاطر تو قول میدم تمام تلاشم رو بکنم اما یه امشب رو بذار سیر گریه کنم آخه از این به بعد باید به قولی که بهت دادم عمل کنم. ***** " دل من حالش خوشه اصلا بلد نیست بگیره ولی خیلی تنگ میشه گاهی میترسم بمیره اما بازم به خودش میاد و سوسو میزنه باز حیاط خلوت سینمو جارو میزنه میگمش تا کی میخوای عاشق بشی و بشکنی؟ به روی خودش نمیاره٬ میپرسه با منی؟" ***** روزای خوب تموم شده و من باید از این به بعد با خاطراتت زندگی کنم٬ البته خیلی وقته که دارم این کارو میکنم٬ هنوزم از این احساس یه طرفه خسته نشدم٬ خیلی ها رو خسته کردم اما خودم هنوز..... انگار خدا هم نمیخواد که من تو رو ببینم٬ کاش دلیلش رو میدونستم دلم مثل همیشه برات تنگ شده تازگیا احساس میکنم تمام تلاشم واسه بدست آوردنت بی فایده اس٬ آخه اصلاً هیچی جور نمیشه٬ دیگه دارم امیدم رو از دست میدم٬ می نوشتم به امید اینکه یه روزی بخونیشون اما تا حالا که..... دیگه به چی باید امیدوار باشم؟ به این که یه روز این احساس یه طرفه دو طرفه بشه؟ این یه آرزوی محاله٬ من فقط دارم خودمو گول میزنم. نمی دونم دلمو به چی خوش کردم!!! وقتی این همه ازت دورم و دیگه هیچوقت نمی تونم ببینمت٬ دلم باید به چی خوش باشه؟!؟ دیگه واقعاً داره باورم میشه تو آرزوی محاله منی ٬ دیگه داره باورم میشه تا آخر عمرم چشم دنباله کسی میمونه که نه می تونم ببینمش و نه به من یه لحظه فکر می کنه. داستان این عشق رو به هر کی میگم میشینه گریه میکنه اما من موندم که خودم چطور دارم تحمل می کنم و... شاید خدا دیده تحملم زیاده و این غم رو به جون من انداخته٬ نمی دونم٬ حتی نمی دونم چرا دارم با این حرفا خودمو گول میزنم! خیلی دلم میخواست یه بار باهات صحبت کنم بدون اینکه حرفامو بخورم یا از گفتنش خجالت بکشم ولی افسوس که اینم محاله. ****** ممنونم که بازم خوشحالم کردی ، باورم نمیشد که تو سال نو رو بهم تبریک گفتی خیلی دلم میخواست بهت بگم که چقدر دوست دارم اما بازم نتونستم... خاطره های تو رو دور بریزم دلم برات تنگ شده ٬ کاش پیشم بودی و به اشکهام کمک می کردی کاش... کاش... از این همه ای کاش گفتن خسته ام دیگه از خودمم خسته شدم ٬ از این همه اصرار به خدا برای یه لحظه دیدنت ٬ از این همه تعریف برای اونایی که دوست دارن ببیننت... میدونم که حتی ۱ ثانیه هم به من فکر نمیکنی ٬ عیبی نداره ٬ مهم برای من اینه که تو فقط باشی ٬ زندگی کنی و نفس بکشی از این که تو رو ندارم ناراحت نیستم ٬ من دورا دور نفسهات رو احساس میکنم ٬ پس خواهش میکنم عمیق نفس بکش و نفسهات رو حبس نکن. بهترینم٬ روز عشق بر تو مبارک ****** خیلی دلم میخواست امروز رو بهت تبریک بگم٬ ولی افسوس که نمی تونم دلم میخواد اما راهی نیست٬ همه راه هایی که به تو ختم میشه بسته است این تنها راهه٬ فقط امیدوارم که بیای و بخونیش هر چند که میدونم نمیای راستی٬ یه چیزی رو یادم رفت بهت بگم٬ دلم برات خیلی تنگ شده
یه روزی دست زمونه تو رو از من میگیره
وقتی تنها با تو بودن واسه من زندگیه
تو رو دیدن تو رو خواستن رو کی از من میگیره
عشق من قلب این عاشق با تو آروم میگیره
همه ناله های من از اون نگاهت دوریه
تو رو دیدن تو رو خواستن تو رو هر جا میبینم
بی تو و عشق تو من همیشه تنها میمونم
عشق من عاشقتم تکرارت هر شب عادته
همه حرفام به خدا از عشقو از سخاوته
با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته
عشق من بی کسیو شب با تو پایان میگیره
همه رگهام از حرارت نگات خون میگیره
با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته
تو گمون کردی بری خاطره هاتم میمیره
روزای رفته برام رنگ سیاهی میگیره
اگه صد بهارو پائیز واسه تو گریه کنم
نمیتونم که تو رو همیشه از یاد ببرم
من همون عاشقتم تا که چشام بارونیه
همه ناله های من از اون نگاهت دوریه
با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته
عشق من بی کسیو شب با تو پایان میگیره
همه رگهام از حرارت نگات خون میگیره
با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته
| Design By : Night Melody |
انگار خودش نبود , عاشق شده بود
افتاد و شکست , زیر باران پوسید
آدم که نکشته بود, عاشق شده بود
رفتن تو ، تمام وجود مرا در هم ریخت
تمام وجودم ، جز قلبم را
آن قلبی که تو ساختی و هنوز میسازی ، قلبی که تو ، هنوز در نبودت هم با دستهای گم شده ات ، به آن شکل میدهی و با صدای گم شده ات ، آن را به آرامش دعوت میکنی و با خنده های گم شده ات ، به آن روشنی می بخشی.
دوستت دارم
دريافت کدهاي جاوا براي وبلاگ
شما